13 Απριλίου 2018

Η Εχθρότητα Είναι Φόβος


                             "ο πόλεμος αρχίζει όταν θέλεις, αλλά δεν τελειώνει όταν θέλεις" 
                                          Νικολό Μακιαβέλι

Δεν είσαι τα χρόνια σου...
Όυτε το μέγεθος που φοράς
Δεν είσαι το βάρος σου
Ή το χρώμα των μαλλιών σου
Δεν είσαι το όνομά σου
Ή τα λακκάκια στα μάγουλά σου...
Είσαι όλα τα βιβλία που διαβάζεις
και όλες οι λέξεις που λες...
Είσαι η κοιμισμένη φωνή σου το πρωί
και τα χαμόγελα που προσπαθείς να κρύψεις...
Είσαι η γλύκα του γέλιου σου
και κάθε δάκρυ που χύθηκε...
Είσαι τα μέρη που έχεις πάει
Είσαι ό,τι πιστεύεις
Είσαι οι άνθρωποι που αγαπάς
Είσαι οι φωτογραφίες στο δωμάτιό σου
και το μέλλον που ζωγραφίζεις...
Είσαι φτιαγμένος απο τόση ομορφιά
Αλλά ίσως όλα αυτά να σου διαφεύγουν...
απο τότε που αποφάσισες να είσαι
ό,τι δεν είσαι.!

Porcupine Tree - Lazarus

6 Μαρτίου 2018

siX letteR worD





Η αλήθεια σερβίρεται σκέτη, δίχως συμπληρώματα και κορδελάκια, 
να σαν σε σφηνάκι, μπαμ και κάτω.
                                                                                                                                                       

Έβαλε αρετές και ελαττώματα, ενοχή και αθωότητα, καλές και κακές ιδιότητες στη ζυγαριά γιατί ήθελε πριν δικάσει τον εαυτό του να είναι βέβαιος. Όμως τα τάσια της ζυγαριάς, με τέτοια τα βάρη πάνω τους, έμεναν στο ίδιο ύψος.

Ωστόσο, ήθελε πάση θυσία μια ετυμηγορία, έκλεισε τα μάτια του και γύρισε αμέτρητες φορές σε κύκλο γύρω απο τη ζυγαριά, πότε στη μια, πότε στην αντίθετη κατεύθυνση, τόση ώρα, ώσπου να μην γνωρίζει πια σε ποιο τάσι ήταν το ένα και σε ποιο το άλλο βάρος. Έπειτα έβαλε την απόφασή του να δικάσει τον εαυτό του πάνω στο ένα απο τα τάσια. Όταν ξανάνοιξε τα μάτια του, το ένα απο τα τάσια είχε βεβαίως κατέβει, ήταν όμως πια αδύνατο να διακρίνει κανείς ποιο απο αυτά: το τάσι της ενοχής ή το τάσι της αθωότητας.

Αυτό τον εξόργισε, αρνήθηκε να το εκλάβει ως υπερ του, και καταδίκασε τον εαυτό του, δίχως να κατορθώσει να απαλλαγεί απο το αίσθημα οτι ενδεχομένως να είχε και άδικο.

Επέστρεψε γύρω στις τρεις τα ξημερώματα και επανέλαβε τη διαδικασία, γιατι πολύ απλά, έπρεπε να αφαιρέσει το τάσι του συμφέροντος, και να προσθέσει το τάσι της αλήθειας.


1 Φεβρουαρίου 2018

In 0 Minor




Έβαλε τα χέρια στις τσέπες για να ζεσταθεί και βρήκε μια σοκολάτα γάλακτος μαζί με μια τσιχλόφουσκα με γεύση φράουλα τυλιγμένη σε κάτι ξεχασμένα ανάλατα πατατάκια.
Πήρε μια βαθιά ανάσα και έβγαλε ένα αρρωστημένο φφφφφφ.! 
Αέρα κοπανιστό, 
μια τρύπα στο νερό, όπως όταν στάζει από το σωλήνα.

Περίμενε εκεί, στα σκοτάδια, εκεί που έσταζε το νερό στα δευτερόλεπτα εδώ, κι εκεί,
περίμενε να καταλάβει το χρόνο, τον πόνο, το θυμό...
πάντα με φρόνιμη πληρότητα και αδικαιολόγητη έκπληξη γα τη δύναμη που κρύβει η θέληση.

Κατάλαβε πως ήταν πλέον αργά για εξηγήσεις.
Μα θα μου πεις έτσι συμβαίνει, καταλαβαίνεις πάντα πολύ αργά αυτό που θα έπρεπε να καταλάβεις πολύ νωρίς, εκ των υστέρων, δηλαδή όταν είναι ήδη πολύ αργά.
Να καταλάβει.!

Μα τι συνονθύλευμα αναμνήσεων και προσδοκιών η σημερινή έξοδος προς το  νέο φωτοβόλο αστέρι της νύχτας.

Κι έμαθε; σιγά-σιγά,
Ποιός ήταν και ποιός είναι...


19 Ιανουαρίου 2018

23 Σεπτεμβρίου 2017

12 Ιουνίου 2017

Η ΖωΗ ΜοΥ



Αύριο όλα θα ξεχαστούν και θα χαθούν, όπως οι αγάπες του καλοκαιριού
θα ταξιδέψουν τα όνειρα, σε τόπους δίχως σύνορα και όρια, θα κλείσουν οι πληγές.
Των ματιών τα δάκρια θ΄ανεμίζουν στο κύμα της θάλασσας, ώσπου οι στιγμές να βρούν τα χρώματα της αγάπης και σαν απο θαύμα θα πάψουν πια να τρέχουν στα βάθη της ψυχής. 
Εκεί που το αίμα όπως το κρασί βγαλμένο απο την καρδιά, θα σβήσει τους λόγους της ανάγκης που γεννά η κυριακάτικη αγκαλιά του Ιουνίου.
Πως; μη με ρωτάς, ποτέ δεν είχε τρόπο, ο φόβος. Πάντα απο μακριά τον έβλεπα να έρχεται με κάτι πρόχειρα φτιασίδια, με όψη τιμωρού που παίρνει του κόσμου της ψυχές και τις πάει όπου θέλει...
Μα δες! Όλα αλλάζουν θες δε θες, είναι η ζωή που συμβαίνει γύρω μας, και κάνει τα βήματά μας ακριβά.!

Bill Withers - The Same Love - Whiskey Barons Rework  

2 Απριλίου 2017

I fall in love too easily





Άχαρη μέρα ξανά Κυριακή,
στο φάλτσο του ηλιοβασιλέματος μου κλείνει το μάτι η ζωή,
βλέπω τη θάλασσα να αντανακλάται στα χρώματα της νοσταλγίας
ενός μακρινού παρελθόντος που λιμνάζει στα απόβαρα του μυαλού, 
μια μέρα διαφορετική από τις άλλες, αφού το παρελθόν μου μαθαίνει πως η φαντασία δεν ανακλάται σε μέρη καταμεσής του μεσημεριανού ουρανού, αλλά σε τυμπανοκρουσίες που όσο και αν ηχούν αδιάφορες στους περαστικούς, αυτή συνεχίζει να τρέχει, να νιώθει και ν΄αφήνεται στο φως της ημέρας, και να ζει στους χτύπους της καρδιάς ενός γεμάτου με χρώματα ουρανού, δίχως να ξεχνά να χαμογελά τυφλή, στο ύφος ενός αληθινού παιδικού ονείρου.!

Ain't Got No, I Got Life - Nina Simone


    

2 Απριλίου 2016

Απέχω παρασάγγας.!






εσύ όμως λέει δεν θάσαι απ' αυτούς
θα σηκωθείς και θα χορέψεις παραγγελιά
..βεργούλες και με δείρανε..
και θα κρατάς στις χούφτες σου
μ' αγάπη και με προσοχή το μυαλό μου
είναι έτοιμο να διαλυθεί στα χίλια. Με πονάει.”


 

7 Φεβρουαρίου 2016

Άνω Τελεία.!










Όταν οι δρόμοι αχνοφαίνονται
περπάτα της ψυχής το παρακάτω

κράτα ό,τι σου πάει και φόρα το,
στο γκρι της συνάντησης, στο ροζ του αύριο,
στο μπλε μιας ανάμνησης που επιμένει
ακόμα και σε εκείνη την έναστρη νύχτα που ζητάει
την κραυγή σου

Όταν οι μελωδίες ηχούν παράξενα 
ψάξε για τα κρυφά κι απρόσμενα νοήματα

άκουσε ό,τι μαγικό συμβαίνει και κάνε το,
στο μι της μελαγχολίας, στο ρε μιας προδοσίας,
στο λα της αγάπης που έρχεται
ακόμα και σε εκείνη την αχόρταγη ζωή που θέλει ολόκληρο
το έχειν σου

Όταν οι άνθρωποι ξεμακραίνουν
βρες το δικό σου ολόκληρο κομμάτι 

κάνε αρκετό χώρο και νιώσε το,
στο άρωμα της πορτοκαλιάς, στη μυρωδιά της σάρκας,
στο κρακ μιας σοκολάτας που μοιράζεται
ακόμα και σε εκείνη τη γεύση της νύχτας που βλέπει
το φόβο σου...

Όταν η Αγάπη (....)

Χρήστος Θηβαίος, Συνήθεις Ύποπτοι - Κόκκινο θολό φεγγάρι


15 Ιανουαρίου 2016

Blue.!





Είναι κάτι μουσικές που σε κάνουν 
να μη θέλεις να σταματήσεις να τρέχεις,

κοιτάς ψηλά και βλέπεις τον ήλιο,
μια στιγμιαία αποτύπωση
της ημέρας που πέρασε,

και έπειτα ακούς τον ήχο της καρδιάς σου 
που χτυπά σε ρυθμούς ζωής 
και δεν μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι
ό,τι η βαρύτητα είναι αυτή που σε τραβά
να νιώσεις πως είναι να παλεύεις
και να μην πέφτεις ποτέ, 

πτώση αναπόφευκτη όταν
δεν έχεις φίλους γύρω σου
και ανθρώπους να σε αγαπούν 
αλλά και να σε δέχονται για αυτό που είσαι, 

δεν ξέρω πως να το πω
δεν αλλάζουμε ποτέ;;;

και σε σκέφτομαι συνέχεια
ανάμεσα σε τόσους άλλους


Μ' ακούς;




1 Ιανουαρίου 2016

Και ΜεΤά...





Η πόρτα μου ανοίγει με ορμή και κλείνει με αργό απολογισμό
κάθε που αλλάζει ο χρόνος στο νου μου έρχονται στιγμές μιας ολόκληρης ζωής.

Την ώρα που ανόιγω πόρτες για ν' αλλάξω διαδρομή,
με σκοπό να μάθω αλλά και να δώσω χωρίς απαραίτητα να πάρω,
σκέφτομαι πάντα πως ο εαυτός μου είναι πολύ ακριβός
και αξίζει πιο πολύ απο όσο νομίζω, την αγάπη των άλλων,
έστω και αν καμιά φορά χάνω αυτό που είναι πιο ακριβό και σημαντικό απ' όλα
"τον ίδιο το χρόνο.!"


Beethoven "Moonlight" Sonata op 27 # 2 Mov 3 Valentina Lisitsa 

2016


HAPPY NEW YEAR LOVE AND PEACE.!