2 Απριλίου 2016

Απέχω παρασάγγας.!






εσύ όμως λέει δεν θάσαι απ' αυτούς
θα σηκωθείς και θα χορέψεις παραγγελιά
..βεργούλες και με δείρανε..
και θα κρατάς στις χούφτες σου
μ' αγάπη και με προσοχή το μυαλό μου
είναι έτοιμο να διαλυθεί στα χίλια. Με πονάει.”


 

7 Φεβρουαρίου 2016

Άνω Τελεία.!










Όταν οι δρόμοι αχνοφαίνονται
περπάτα της ψυχής το παρακάτω

κράτα ό,τι σου πάει και φόρα το,
στο γκρι της συνάντησης, στο ροζ του αύριο,
στο μπλε μιας ανάμνησης που επιμένει
ακόμα και σε εκείνη την έναστρη νύχτα που ζητάει
την κραυγή σου

Όταν οι μελωδίες ηχούν παράξενα 
ψάξε για τα κρυφά κι απρόσμενα νοήματα

άκουσε ό,τι μαγικό συμβαίνει και κάνε το,
στο μι της μελαγχολίας, στο ρε μιας προδοσίας,
στο λα της αγάπης που έρχεται
ακόμα και σε εκείνη την αχόρταγη ζωή που θέλει ολόκληρο
το έχειν σου

Όταν οι άνθρωποι ξεμακραίνουν
βρες το δικό σου ολόκληρο κομμάτι 

κάνε αρκετό χώρο και νιώσε το,
στο άρωμα της πορτοκαλιάς, στη μυρωδιά της σάρκας,
στο κρακ μιας σοκολάτας που μοιράζεται
ακόμα και σε εκείνη τη γεύση της νύχτας που βλέπει
το φόβο σου...

Όταν η Αγάπη (....)

Χρήστος Θηβαίος, Συνήθεις Ύποπτοι - Κόκκινο θολό φεγγάρι


15 Ιανουαρίου 2016

Blue.!





Είναι κάτι μουσικές που σε κάνουν 
να μη θέλεις να σταματήσεις να τρέχεις,

κοιτάς ψηλά και βλέπεις τον ήλιο,
μια στιγμιαία αποτύπωση
της ημέρας που πέρασε,

και έπειτα ακούς τον ήχο της καρδιάς σου 
που χτυπά σε ρυθμούς ζωής 
και δεν μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι
ό,τι η βαρύτητα είναι αυτή που σε τραβά
να νιώσεις πως είναι να παλεύεις
και να μην πέφτεις ποτέ, 

πτώση αναπόφευκτη όταν
δεν έχεις φίλους γύρω σου
και ανθρώπους να σε αγαπούν 
αλλά και να σε δέχονται για αυτό που είσαι, 

δεν ξέρω πως να το πω
δεν αλλάζουμε ποτέ;;;

και σε σκέφτομαι συνέχεια
ανάμεσα σε τόσους άλλους


Μ' ακούς;




1 Ιανουαρίου 2016

Και ΜεΤά...





Η πόρτα μου ανοίγει με ορμή και κλείνει με αργό απολογισμό
κάθε που αλλάζει ο χρόνος στο νου μου έρχονται στιγμές μιας ολόκληρης ζωής.

Την ώρα που ανόιγω πόρτες για ν' αλλάξω διαδρομή,
με σκοπό να μάθω αλλά και να δώσω χωρίς απαραίτητα να πάρω,
σκέφτομαι πάντα πως ο εαυτός μου είναι πολύ ακριβός
και αξίζει πιο πολύ απο όσο νομίζω, την αγάπη των άλλων,
έστω και αν καμιά φορά χάνω αυτό που είναι πιο ακριβό και σημαντικό απ' όλα
"τον ίδιο το χρόνο.!"


Beethoven "Moonlight" Sonata op 27 # 2 Mov 3 Valentina Lisitsa 

2016


HAPPY NEW YEAR LOVE AND PEACE.!





 

5 Δεκεμβρίου 2015

Αιολίς.!


Πρώτη Κυριακή του χειμώνα αύριο και η γη/ζωή κύκλους κάνει


 

  

 

2 Νοεμβρίου 2015

Τείχη





Οι θάλασσές μας έχουν γίνει θάλασσες νεκρών... δεν το χωράει ο νους μου...




διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.



  



8 Οκτωβρίου 2015

Σελ.35






Σελίδα ένα, σελίδα ένα... σελίδα τίποτα,
καμιά φορά είναι όλα τόσο μάταια
μα εκείνη η τυχαία και απρόσμενα 
συναρπαστική συνάντηση
του φετινού καλοκαιριού
ξυπνά αναζητήσεις σχεδόν για τα πάντα,
σε κλάσματα δευτερολέπτου
συμβαίνουν καταπληκτικές αντιφάσεις
που φέρνουν το σύμπαν 
στα πόδια σου μέσα σε λίγα λεπτά.

Χωρίς δυνατές λύσεις και χρυσωμένο χάπι
κανένα μυστήριο των ναι ή όχι, ναι, όχι, όχι, ναι,
δεν είναι τόσο ακριβό για να χωρά την απελπισία, 
ιδίως όταν οι πρώιμες θεατρικές ώρες
σε κάποιο απαίσιο συνοικιακό μπαρ
δεν φοβούνται να φιλήσουν τα χέρια σου 
έτσι ώστε να τραβήξεις τις κουρτίνες 
του αναντίρρητου συναισθηματισμού
για ν' αποδεχτείς τον εαυτό σου, εδώ και τώρα,
πιστεύοντας σε μια ζωή απαράλλαχτη 
με εκείνη τη τελευταία βόλτα στη θάλασσα...

Δίπλα σε ουσιαστικούς πρωταγωνιστές  
και μ' ένα παράξενα διαχρονικό σενάριο 
ανασαίνεις απο την αρχή το ασπρόμαυρο
παιχνίδισμα του φωτός της ενηλικίωσης
αγγίζοντας ήρεμα και σταθερά τις προσωπικές
και ολοκληρωτικές επανεκκινήσεις
που επέφεραν οι αναπάντεχες απώλειες ελέγχου,
ίσως να είναι η μυρωδιά του απογευματινόυ καφέ
που σε κάνει να θέλεις ν' ανοίξεις 
μια ακόμα σελίδα ζωής...


Diana Krall - Just The Way You Are

14 Σεπτεμβρίου 2015

Κάτι για τον δρόμο...




να μικρό πολύ μικρό κουβάρι
γυρνάει σε τόπους μακρινούς
ξετυλίγει τις νύχτες μ 'ενα λυχνάρι
κλείνει πόρτες και σταθμούς

Δεν στέκει λίγο στο φανάρι
χάνεται σε δρόμους αινιγματικούς
υπακούει στο άρωμα που αφήνει το φεγγάρι
στα χρόνια που πετούν με αναστεναγμούς

Κάθε μέρα φεύγει απο το συρτάρι
όλο και πιο μακριά απο τους διπλανούς
δάκρια και ρόδα ντύνουν το μαξιλάρι
λογαριάζει εμμονές και δισταγμούς

Με την Άνοιξη μαλώνει στο χορτάρι
μιλάει για ανθρώπους διονυσιακούς
ανακαλεί τη μνήμη στο αέναο σκοτάδι
ανασαίνει πάνω σε χτύπους διαχρονικούς...


Μόνο - Καρυωτάκης Σπανός Πουλόπουλος


7 Αυγούστου 2015

Be aware...





Bastard traitor samaras
Mitsotaki mpakogiani
Bastards
Germans come
U will lick my ass
Drachma will come soon
You will suffer the loss of your best european partener who you betrayed
Hellenics addapt
Loose and go on united and feed even the efialtis
It was a battle
The war is war
Fellows dear fellows please stay calm
We will act radically when all is organised , yeroun soible dragi cameron oland merkel
U r cursed by all europeans
Historians no needed
The kids will recall who assasinated mothers
You bastards weapon merchants
Killers genociders
We know how you act
Everywhere the same story always the same
Methods
Genocide wars dictatorships
Here your methods do not apply
Just because we devalue your falocratic erection and your capricious greediness
Here the mothers will soon speak united
And will care about mothers in china in colombia in uk in tehran in moscow in jerousalim in gaza in novosibirsk in delhi in pretoria in zimbabwe
Hellenics will act radically for all
Hellenic mothers have tought us to respect and love planet
Every race every nation
To recruit and employ progressively creatively resources and commodities
To decline any fetishism
To preserve and stand for ideals such us welfare and merit for all human kinds
No rasism no class devision no slavery
No exploitation
Pure knowledge sharing
No assymetrical discriminative beraucratical states
Fellows stay original authentic oppose the orchestred public sphere transformation
Devalue mediums of information systems and exchange
Think emvryo disables women kids
Clean free water and a blue sky
Hellenics will show u the way
Bastard technocrats be aware
Be aware

29 Ιουλίου 2015

Γλυκο του κουταλιού


















Άκου
είναι καιρός για το μεγάλο ταξίδι
εκείνο το απρόσμενο 
γλυκό του κουταλιού 
φερμένο από νέους τόπους 
και νυχτερινά
σταυροδρόμια του μέλλοντος
Φύγε
σε μια θάλασσα μέλι 
σε μια πατρίδα αχόρταγη
μην μένεις άλλο εδώ
είναι από καιρό 
τα ερείπια της ζωής μανταλωμένα
Πίστεψε 
σε κατακόκκινα ρόδα 
μιας αλλοτινής περιπέτειας
σαν φωνές με ρόδες να ξεχύνονται 
στο δρόμο της νύχτας
δίχως επιστροφή...
Νιώσε
στοιβαγμένες ιστορίες 
σε παλιά βαλίτσα
να λούζονται στο φως
και στα χρώματα των άλλων
τόσα κομμάτια μαζεμένα 
χωρίς να μένει κάτι απ' έξω
Άγγιξε 
τα ζεστά σώματα 
με χέρια ανοιγμένα 
και ψυχή καθαρή
προσπερνώντας 
βιαστικά τους αδιάφορους
στα σύννεφα 
του γλυκόπικρου ουρανού
Ζήσε
μέρες ονειρικές 
χαραγμένες μ' αρώματα νιότης 
στιγμές χαράς μπλεγμένες 
με γεύσεις πόνου και θλίψης
υπομονή σε λίγο φτάνουμε...   


Το τελευταίο ταξίδι - Ελευθερία Αρβανιτάκη


17 Ιουλίου 2015

Μέγας & Μικρός




Από τα χρόνια τα παλιά ο άνεμος πηγαίνει
στου κόσμου τον τρελό χορό με χέρι απλωμένο
με της αυγής τα χρώματα ζητάει να πληθαίνει
στου γιασεμιού τ'αρώματα ξυπνά το πεπρωμένο

Αγέρας είναι ο άνθρωπος, πάνω του αρμίδι
σέρνει τη γη ολάκερη αντάμα με ταγμένο
πετά τις νύχτες μακριά το άβατο εκδίδει
αγιάζι κόβει τον ανθό και βάφει αγιασμένο

Βγάζει σημάδι το κορμί το σύννεφο προδίδει
αστράφτει Μέγας Ουρανός φτερούγισμα γραμμένο
σ΄αγέννητες πεταλούδες παιδί που δεν ενδίδει
σκοτώνει έναν άνθρωπο με νόημα χρισμένο...

Φόβοι όταν διαδίδονται με ήχο που σφυρίζει
θαμμένα λόγια χάνονται σ΄αέρα θολωμένο
στην κολυμπήθρα χθόνιος αχός να σε ζαλίζει
σε άθλο αναρρίχησης με βλέμμα καρφωμένο


Χρήστος Θηβαίος ~ Με λένε αέρα 


7 Ιουλίου 2015

Πεταλούδες στον Σκιλλούντα




Στην αγαπημένη μου Ξανθή

Ξεκίνησαν με τις πρώτες αχτίδες του ήλιου
φτερουγίσματα περιπλανήσεων 
πάνω σε βράχους και κάστρα.
Στάθηκαν στη λησμονημένη
ακρόπολη κοιτάζοντας το αρχαίο 
ιερό της Εφεσίας Αρτέμιδος.
Άγγιξαν το χώμα 
και τις ξεθωριασμένες πέτρες 
μ' ένα αίσθημα υποχρέωσης
για επικοινωνία με το θείο.

Κι έτσι όπως ανάδευαν τα ερείπια 
ξεσπούσαν ξεχασμένες χαρές 
από δημόσιες εκδηλώσεις, 
ιδιωτικές γιορτές, 
λατρείες μικρών θεών και ηρώων.
Πίσω από τα κλειστά φτερά τους, 
κάτι ανεκπλήρωτες προσδοκίες έψαχναν
μάταια διευθύνσεις δόξας και φήμης.
Ανάμεσα σε χαλάσματα 
και εκλάμψεις φωτός, 
εκφάνσεις σύγχρονης ζωής, θλίψης και πόθου.
Τόσα ανώνυμα χρόνια 
για πράγματα που ποτέ δεν συνέβησαν
ακόμα και για εκείνους που έφυγαν...
Η νοσταλγία των πρώτων παιχνιδιών  
σκόνταψε στο εφήμερο της ζωής
και στο κενό της ανυπαρξίας.

Πέρασε η ώρα και έμειναν μόνες,
μακρινές και συνάμα ζωντανές, οι μνήμες,
να σκουπίζουν τα μάρμαρα και την ιστορία.
Και όταν ήρθε το μεσημέρι 
στη θέα του καυτού ήλιου
τα φτερά τους βάρυναν,
ψυχές που χάθηκαν καταμεσής στον ουρανό,
έρημα κορμιά που αφέθηκαν 
μια ηλιόλουστη μέρα του Αυγούστου 
στο πέρασμα του χρόνου,
στην εγκατάλειψη του χώρου
και στη φθορά της ύπαρξης.



(Μένει τίποτα άραγε;
από εκείνα που ζήσαμε, 
που αφήσαμε, που πήραμε
αλλά και για όσα ζητήσαμε και δεν πήραμε.
ή μήπως όλα χάνονται χωρίς ίχνος
σαν το γοργό φτερούγισμα της πεταλούδας;)


Σπασμένο Καράβι - Μπάσης Δημήτρης

29 Ιουνίου 2015

Θύμα.!




Ανεπαίσθητο άγγιγμα στο σώμα χαραγμένο
είναι που θέλησες να νιώσεις δίχως ακροατές
το δωμάτιο του κόσμου φαίνεται ηττημένο
στο σκοτάδι σε αφήνει να μιλάς μ' εκδικητές

κάθε μέρα που περνάει σε χτυπά οργισμένο
πρόκειται για δήλωση από φτηνούς ανθρωπιστές
στηλίτευση ατόμου με μεράκι στρατευμένο
αναρίθμητους αγώνες ξεκινούν διανοητές

σενάριο αδιεξόδου καλά δομημένο 
ορίζει υποταγή σε ποταπούς ατομιστές
συμφωνία όταν κεντρίζει γδύνει εσφαλμένο
συμβαίνει όταν διαδραματίζονται εμποδιστές

μηνύματα διχάζουν φανερά το διαβασμένο
όταν σε ξέφραγο αμπέλι γυρνούν αλωνιστές
οριστική αμφισβήτηση είτε δεδομένο 
συμφέρον διαπραγμάτευσης σημαίνει επικρατές


Αργυρώ Καπαρού - Σάμπα Από Σπίτι


27 Ιουνίου 2015

Μηχανικά.!




Πέφτει πάνω μου μια άχρωμη  
νυχτερινή σιωπή και ούτε ένα λόγο δεν βρίσκω
που να θάβει τα σκοτάδια της.
Φοράω μηχανικά τη ροζ ζακέτα
και αποτραβιέμαι από τον αχό του κόσμου
παρέα με τις πολλές ιδέες των τρελών
που ζητούν να βρουν τ' όνειρο
σε απλά συνηθισμένα πράγματα.

Με θολή ματιά αγναντεύουμε  
τους διαβάτες των θλιμμένων 
τοπίων του φθινοπώρου, καράβια που
φεύγουν κάτι συννεφιασμένες Κυριακές
για μακρινές πολιτείες και τόπους αλαργινούς,
έναστρες βραδιές νοσταλγικών προορισμών
ενός ξεχασμένου γαλήνιου καλοκαιριού.
Μέσα από θλιβερά μεγάλα μυστικά 
βλέπουμε φτωχούς και ιππότες να επιζητούν
το ξεχασμένο τόπι της νιότης
ώσπου να έρθει η επόμενη τραγωδία.
Σιωπηλές κραυγές στα πεζοδρόμια
στις στράτες του μυαλού και 
στις ακρογιαλιές του κόσμου
να μας θυμίζουν τον ρόλο της μάνας.

Πετάμε τη σκούφια μας για την Ελευθερία
δίχως να λογαριάζουμε τους λυσσασμένους λύκους
που με την πρώτη ευκαιρία μας τρώνε το δέρμα
και τα ρούχα μας ματώνουν την ώρα που 
τα κρεμάει επάνω σε σταυρό η Ελλάδα...

Ξέρω να μετράω τα δάχτυλά μου όταν 
οι αιγαιοπελαγίτικες εικόνες μου λένε πως 
πρέπει να φοβάμαι εκείνους που δεν ονειρεύονται,
που δεν παλεύουν για το αίσθημα της ανθρωπιάς
και που δεν βρίσκουν το κουράγιο 
ν' αναμετρηθούν με το Θεό τους...

τα χέρια μου υπάρχουν όλα όσα θέλω)


Ο Τιμονιέρης-Αλκίνοος Ιωαννίδης & Σωκράτης Μάλαμας