23 Σεπτεμβρίου 2017

12 Ιουνίου 2017

Η ΖωΗ ΜοΥ



Αύριο όλα θα ξεχαστούν και θα χαθούν, όπως οι αγάπες του καλοκαιριού
θα ταξιδέψουν τα όνειρα, σε τόπους δίχως σύνορα και όρια, θα κλείσουν οι πληγές.
Των ματιών τα δάκρια θ΄ανεμίζουν στο κύμα της θάλασσας, ώσπου οι στιγμές να βρούν τα χρώματα της αγάπης και σαν απο θαύμα θα πάψουν πια να τρέχουν στα βάθη της ψυχής. 
Εκεί που το αίμα όπως το κρασί βγαλμένο απο την καρδιά, θα σβήσει τους λόγους της ανάγκης που γεννά η κυριακάτικη αγκαλιά του Ιουνίου.
Πως; μη με ρωτάς, ποτέ δεν είχε τρόπο, ο φόβος. Πάντα απο μακριά τον έβλεπα να έρχεται με κάτι πρόχειρα φτιασίδια, με όψη τιμωρού που παίρνει του κόσμου της ψυχές και τις πάει όπου θέλει...
Μα δες! Όλα αλλάζουν θες δε θες, είναι η ζωή που συμβαίνει γύρω μας, και κάνει τα βήματά μας ακριβά.!

Bill Withers - The Same Love - Whiskey Barons Rework  

2 Απριλίου 2017

I fall in love too easily





Άχαρη μέρα ξανά Κυριακή,
στο φάλτσο του ηλιοβασιλέματος μου κλείνει το μάτι η ζωή,
βλέπω τη θάλασσα να αντανακλάται στα χρώματα της νοσταλγίας
ενός μακρινού παρελθόντος που λιμνάζει στα απόβαρα του μυαλού, 
μια μέρα διαφορετική από τις άλλες, αφού το παρελθόν μου μαθαίνει πως η φαντασία δεν ανακλάται σε μέρη καταμεσής του μεσημεριανού ουρανού, αλλά σε τυμπανοκρουσίες που όσο και αν ηχούν αδιάφορες στους περαστικούς, αυτή συνεχίζει να τρέχει, να νιώθει και ν΄αφήνεται στο φως της ημέρας, και να ζει στους χτύπους της καρδιάς ενός γεμάτου με χρώματα ουρανού, δίχως να ξεχνά να χαμογελά τυφλή, στο ύφος ενός αληθινού παιδικού ονείρου.!

Ain't Got No, I Got Life - Nina Simone


    

2 Απριλίου 2016

Απέχω παρασάγγας.!






εσύ όμως λέει δεν θάσαι απ' αυτούς
θα σηκωθείς και θα χορέψεις παραγγελιά
..βεργούλες και με δείρανε..
και θα κρατάς στις χούφτες σου
μ' αγάπη και με προσοχή το μυαλό μου
είναι έτοιμο να διαλυθεί στα χίλια. Με πονάει.”


 

7 Φεβρουαρίου 2016

Άνω Τελεία.!










Όταν οι δρόμοι αχνοφαίνονται
περπάτα της ψυχής το παρακάτω

κράτα ό,τι σου πάει και φόρα το,
στο γκρι της συνάντησης, στο ροζ του αύριο,
στο μπλε μιας ανάμνησης που επιμένει
ακόμα και σε εκείνη την έναστρη νύχτα που ζητάει
την κραυγή σου

Όταν οι μελωδίες ηχούν παράξενα 
ψάξε για τα κρυφά κι απρόσμενα νοήματα

άκουσε ό,τι μαγικό συμβαίνει και κάνε το,
στο μι της μελαγχολίας, στο ρε μιας προδοσίας,
στο λα της αγάπης που έρχεται
ακόμα και σε εκείνη την αχόρταγη ζωή που θέλει ολόκληρο
το έχειν σου

Όταν οι άνθρωποι ξεμακραίνουν
βρες το δικό σου ολόκληρο κομμάτι 

κάνε αρκετό χώρο και νιώσε το,
στο άρωμα της πορτοκαλιάς, στη μυρωδιά της σάρκας,
στο κρακ μιας σοκολάτας που μοιράζεται
ακόμα και σε εκείνη τη γεύση της νύχτας που βλέπει
το φόβο σου...

Όταν η Αγάπη (....)

Χρήστος Θηβαίος, Συνήθεις Ύποπτοι - Κόκκινο θολό φεγγάρι


15 Ιανουαρίου 2016

Blue.!





Είναι κάτι μουσικές που σε κάνουν 
να μη θέλεις να σταματήσεις να τρέχεις,

κοιτάς ψηλά και βλέπεις τον ήλιο,
μια στιγμιαία αποτύπωση
της ημέρας που πέρασε,

και έπειτα ακούς τον ήχο της καρδιάς σου 
που χτυπά σε ρυθμούς ζωής 
και δεν μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι
ό,τι η βαρύτητα είναι αυτή που σε τραβά
να νιώσεις πως είναι να παλεύεις
και να μην πέφτεις ποτέ, 

πτώση αναπόφευκτη όταν
δεν έχεις φίλους γύρω σου
και ανθρώπους να σε αγαπούν 
αλλά και να σε δέχονται για αυτό που είσαι, 

δεν ξέρω πως να το πω
δεν αλλάζουμε ποτέ;;;

και σε σκέφτομαι συνέχεια
ανάμεσα σε τόσους άλλους


Μ' ακούς;




1 Ιανουαρίου 2016

Και ΜεΤά...





Η πόρτα μου ανοίγει με ορμή και κλείνει με αργό απολογισμό
κάθε που αλλάζει ο χρόνος στο νου μου έρχονται στιγμές μιας ολόκληρης ζωής.

Την ώρα που ανόιγω πόρτες για ν' αλλάξω διαδρομή,
με σκοπό να μάθω αλλά και να δώσω χωρίς απαραίτητα να πάρω,
σκέφτομαι πάντα πως ο εαυτός μου είναι πολύ ακριβός
και αξίζει πιο πολύ απο όσο νομίζω, την αγάπη των άλλων,
έστω και αν καμιά φορά χάνω αυτό που είναι πιο ακριβό και σημαντικό απ' όλα
"τον ίδιο το χρόνο.!"


Beethoven "Moonlight" Sonata op 27 # 2 Mov 3 Valentina Lisitsa 

2016


HAPPY NEW YEAR LOVE AND PEACE.!





 

5 Δεκεμβρίου 2015

Αιολίς.!


Πρώτη Κυριακή του χειμώνα αύριο και η γη/ζωή κύκλους κάνει


 

  

 

2 Νοεμβρίου 2015

Τείχη





Οι θάλασσές μας έχουν γίνει θάλασσες νεκρών... δεν το χωράει ο νους μου...




διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.



  



8 Οκτωβρίου 2015

Σελ.35






Σελίδα ένα, σελίδα ένα... σελίδα τίποτα,
καμιά φορά είναι όλα τόσο μάταια
μα εκείνη η τυχαία και απρόσμενα 
συναρπαστική συνάντηση
του φετινού καλοκαιριού
ξυπνά αναζητήσεις σχεδόν για τα πάντα,
σε κλάσματα δευτερολέπτου
συμβαίνουν καταπληκτικές αντιφάσεις
που φέρνουν το σύμπαν 
στα πόδια σου μέσα σε λίγα λεπτά.

Χωρίς δυνατές λύσεις και χρυσωμένο χάπι
κανένα μυστήριο των ναι ή όχι, ναι, όχι, όχι, ναι,
δεν είναι τόσο ακριβό για να χωρά την απελπισία, 
ιδίως όταν οι πρώιμες θεατρικές ώρες
σε κάποιο απαίσιο συνοικιακό μπαρ
δεν φοβούνται να φιλήσουν τα χέρια σου 
έτσι ώστε να τραβήξεις τις κουρτίνες 
του αναντίρρητου συναισθηματισμού
για ν' αποδεχτείς τον εαυτό σου, εδώ και τώρα,
πιστεύοντας σε μια ζωή απαράλλαχτη 
με εκείνη τη τελευταία βόλτα στη θάλασσα...

Δίπλα σε ουσιαστικούς πρωταγωνιστές  
και μ' ένα παράξενα διαχρονικό σενάριο 
ανασαίνεις απο την αρχή το ασπρόμαυρο
παιχνίδισμα του φωτός της ενηλικίωσης
αγγίζοντας ήρεμα και σταθερά τις προσωπικές
και ολοκληρωτικές επανεκκινήσεις
που επέφεραν οι αναπάντεχες απώλειες ελέγχου,
ίσως να είναι η μυρωδιά του απογευματινόυ καφέ
που σε κάνει να θέλεις ν' ανοίξεις 
μια ακόμα σελίδα ζωής...


Diana Krall - Just The Way You Are

14 Σεπτεμβρίου 2015

Κάτι για τον δρόμο...




να μικρό πολύ μικρό κουβάρι
γυρνάει σε τόπους μακρινούς
ξετυλίγει τις νύχτες μ 'ενα λυχνάρι
κλείνει πόρτες και σταθμούς

Δεν στέκει λίγο στο φανάρι
χάνεται σε δρόμους αινιγματικούς
υπακούει στο άρωμα που αφήνει το φεγγάρι
στα χρόνια που πετούν με αναστεναγμούς

Κάθε μέρα φεύγει απο το συρτάρι
όλο και πιο μακριά απο τους διπλανούς
δάκρια και ρόδα ντύνουν το μαξιλάρι
λογαριάζει εμμονές και δισταγμούς

Με την Άνοιξη μαλώνει στο χορτάρι
μιλάει για ανθρώπους διονυσιακούς
ανακαλεί τη μνήμη στο αέναο σκοτάδι
ανασαίνει πάνω σε χτύπους διαχρονικούς...


Μόνο - Καρυωτάκης Σπανός Πουλόπουλος


7 Αυγούστου 2015

Be aware...





Bastard traitor samaras
Mitsotaki mpakogiani
Bastards
Germans come
U will lick my ass
Drachma will come soon
You will suffer the loss of your best european partener who you betrayed
Hellenics addapt
Loose and go on united and feed even the efialtis
It was a battle
The war is war
Fellows dear fellows please stay calm
We will act radically when all is organised , yeroun soible dragi cameron oland merkel
U r cursed by all europeans
Historians no needed
The kids will recall who assasinated mothers
You bastards weapon merchants
Killers genociders
We know how you act
Everywhere the same story always the same
Methods
Genocide wars dictatorships
Here your methods do not apply
Just because we devalue your falocratic erection and your capricious greediness
Here the mothers will soon speak united
And will care about mothers in china in colombia in uk in tehran in moscow in jerousalim in gaza in novosibirsk in delhi in pretoria in zimbabwe
Hellenics will act radically for all
Hellenic mothers have tought us to respect and love planet
Every race every nation
To recruit and employ progressively creatively resources and commodities
To decline any fetishism
To preserve and stand for ideals such us welfare and merit for all human kinds
No rasism no class devision no slavery
No exploitation
Pure knowledge sharing
No assymetrical discriminative beraucratical states
Fellows stay original authentic oppose the orchestred public sphere transformation
Devalue mediums of information systems and exchange
Think emvryo disables women kids
Clean free water and a blue sky
Hellenics will show u the way
Bastard technocrats be aware
Be aware

29 Ιουλίου 2015

Γλυκο του κουταλιού


















Άκου
είναι καιρός για το μεγάλο ταξίδι
εκείνο το απρόσμενο 
γλυκό του κουταλιού 
φερμένο από νέους τόπους 
και νυχτερινά
σταυροδρόμια του μέλλοντος
Φύγε
σε μια θάλασσα μέλι 
σε μια πατρίδα αχόρταγη
μην μένεις άλλο εδώ
είναι από καιρό 
τα ερείπια της ζωής μανταλωμένα
Πίστεψε 
σε κατακόκκινα ρόδα 
μιας αλλοτινής περιπέτειας
σαν φωνές με ρόδες να ξεχύνονται 
στο δρόμο της νύχτας
δίχως επιστροφή...
Νιώσε
στοιβαγμένες ιστορίες 
σε παλιά βαλίτσα
να λούζονται στο φως
και στα χρώματα των άλλων
τόσα κομμάτια μαζεμένα 
χωρίς να μένει κάτι απ' έξω
Άγγιξε 
τα ζεστά σώματα 
με χέρια ανοιγμένα 
και ψυχή καθαρή
προσπερνώντας 
βιαστικά τους αδιάφορους
στα σύννεφα 
του γλυκόπικρου ουρανού
Ζήσε
μέρες ονειρικές 
χαραγμένες μ' αρώματα νιότης 
στιγμές χαράς μπλεγμένες 
με γεύσεις πόνου και θλίψης
υπομονή σε λίγο φτάνουμε...   


Το τελευταίο ταξίδι - Ελευθερία Αρβανιτάκη