31 Δεκεμβρίου 2009

Τρέξε Λόλα τρέξε…



Κάθε φορά που με πιάνει άγχος για το αν θα προλάβω να πραγματοποιήσω τα σχέδια μου διαβάζω λίγο Λειβαδίτη και παίρνω την απάντηση μου.

Μια νύχτα του καλοκαιριού , παιδί ακόμα, βγήκα απ'το σπίτι και ξάπλωσα στον κήπο κι όπως κοίταξα τον ουρανό, Θεέ μου , τι απεραντοσύνη, πόσα άστρα, μ'επιασε πανικός.
Από τότε ξέρω πως δε θα προφτάσω.

Τάσος Λειβαδίτης , Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου



ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ Τάσος Λειβαδίτης

Πιστεύω στα χαλασμένα ρολόγια γιατί μπορώ να τα φτύνω άφοβα
Πιστεύω στις πέντε ηπείρους για τα ωραία χρώματά τους πάνω στο χάρτη
Πιστεύω στις άδειες κάμαρες που ξεκλειδώνοντας βρίσκεις καμιά φορά τον εαυτό σου
Πιστεύω στους τρελούς την ώρα που προσεύχονται και στις μηλιές το βράδυ που συλλογιούνται
Πιστεύω στα μικρά φτωχά ενθύμια της μητέρας μου και στην άσπιλη σύλληψη της Παρθένου
Πιστεύω στη φωνή του ομπρελά που είναι μια ολόκληρη χαμένη νεότητα
Πιστεύω στα ωραία πουλιά που πετάγονται μέσ' απ' τα πιο πικρά βιβλία
Πιστεύω στο φίλο που συναντάς άξαφνα μέσα σ' ένα παραμύθι
Πιστεύω στο απίστευτο που είναι η πιο αληθινή μας ιστορία
Πιστεύω στο φεγγάρι, όταν πέφτει στο πηγάδι, για να μη φαίνεται, καθώς σκύβει να το δει, η πλάτη του ραχιτικού παιδιού
Πιστεύω στα σκυλιά που όταν γαβγίζουν σηκώνουν το κεφάλι, σαν κάποιον να κοιτάζουν που περνάει πιο ψηλά...


Maybeshewill_ Co-Conspirators

video


Maybeshewill - Not For Want Of Trying (Live)
 
video

Everybody knows things are bad. Everybody's out of work or scared of losing their job. The dollar buys a nickel's worth... banks are going bust... shop-keepers keep a gun under the counter... punks are running wild on the street and there's nobody anywhere that seems to know what to do. And there's no end to it. We know the air is unfit to breathe, our food is unfit to eat... we sit watching our T.V.s while some local newscaster tells us that today we had fifteen homicides and sixty-three violent crimes -- as if that's the way it's supposed to be!

We know things are bad; worse than bad. They're crazy! It's like everything, everywhere is going crazy. So, we don't go out anymore; we sit in the house and slowly the world we're living in is getting smaller and we say: Please, at least leave us alone in our living rooms... let me have my toaster and my T.V. and my steel-belted radials and I won't say anything -- just leave us alone.

But I'm not gonna leave you alone... I want you to get mad!

I don't want you to protest and I don't want you to riot or write your Congressman, because I wouldn't know what to tell you to write. I don't know what to do about the depression and the inflation and the Russians or the crime in the street. All I know is that first you've got to get mad... you've got to say: I'm a human being -- Goddamn it -- my life has value!

I want you to get up now, I want all of you to get up out of your chairs. I want you to get up, right now, and go to the window -- open it and stick your head out and yell: I'M AS MAD AS HELL AND I'M NOT GOING TO TAKE THIS ANYMORE!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Τάσος Λειβαδίτης: ο θλιμμένος ποιητής της ουτοπίας...
Maybeshewill: LEICESTER UK
:-)))