28 Φεβρουαρίου 2010

Κυριακή και έχει πανσέληνο απόψε



Την αφορμή για την συγκεκριμένη ανάρτηση μου την έδωσε η φίλη μου η dromeas. Σ’ ευχαριστώ για τις αναμνήσεις που ξύπνησες λίγο πριν χαθούν στη λήθη…
 
Θυμάμαι ένα Αυγουστιάτικο δροσερό απόγευμα, καλοκαίρι ήταν του 2004. Η γιαγιά ήταν λυπημένη γιατί το μεσημέρι είχε προηγηθεί ένα μικρό καβγαδάκι με τον παππού.
«Σε παρακαλώ Άγγελε σταμάτα να καπνίζεις και τόσο κρασί πια τι το θέλεις… ο γιατρός είπε…».

Ο παππούς και η γιαγιά καθόταν κάτω από το γέρικο πλάτανο έξω από το σπίτι. Πριν μπω στο αμάξι για να φύγω… πήγα κοντά τους να τους φιλήσω και να τους πω ότι θα τα ξαναπούμε την άλλη Κυριακή.

ΤΟΝ ΜΑΛΩΣΑ.


«Παππού μην τσακώνεστε με την γιαγιά και τώρα που θα φύγω να την προσέχεις…».



Πέταξε στον ουρανό πριν έρθει η επόμενη Κυριακή



Το ξέρει πως τον αγαπώ και ότι θα τον αγαπώ για πάντα.



Θέλω μόνο να του πω συγγνώμη.



Συγγνώμη αν σε πλήγωσα εκείνη την μέρα κάτω από τον γέρικο πλάτανο…



Τι πιο σημαντικό από το να προλάβεις εσύ το χρόνο πριν σε προλάβει αυτός και χαθεί η στιγμή για πάντα…


WIND

  
Το Μαγισσάκι - Νένα Βενετσάνου


Από τους χρόνους τους παλιούς τό 'χω βαθύ μεράκι
να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι

Τ' άπιαστο σαν αερικό στην εμορφιά του Μάης
που αν κάνεις να τον μυριστείς αλίμονό σου εκάεις

Έβγα έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι
ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα

Τι ζουμπούλια και τι κρίνα τι και τούτα τι κι εκείνα
ντο και ρε και φα και μι φούχτα μου και δύναμη

Ποιος θα μου δώκει δύναμη κι ένα μακρύ καμάκι
να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι


Που 'ναι σπηλιά του ο ουρανός άγγελος η μαμά του
κι αφρός το φουστανάκι του στην άκρια του κυμάτου

Χτύπα χτύπα το ραβδάκι γίνε το νερό στ' αυλάκι
φα και ρε και μι και ντο μες στο μπλε το ξάγναντο

Τα παπιά και τα βαπόρια παν μαζί και πάνε χώρια
έξι τέσσερα κι οχτώ γούρι μου και φυλαχτό

Ανοίξτε πύλες κι εκκλησιές ν' ανάψω ένα κεράκι
να κάνει θαύμα στα κρυφά για με το μαγισσάκι

Που να κοιμάμαι ξυπνητός να τρέχω ξαπλωμένος
και να με λεν χωρίς καρδιά μα να 'μαι ερωτευμένος

Έβγα έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι
ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα

Τα παπιά και τα βαπόρια παν μαζί και πάνε χώρια
έξι τέσσερα κι οχτώ γούρι μου και φυλαχτό…

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Νένα Βενετσάνου
Πρώτη εκτέλεση: Νένα Βενετσάνου

9 σχόλια:

MONKEYCOP είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.
ΕΤΥΧΕ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΙΑ ΑΝΑΛΟΓΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ!
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΆ.
ΕΥΧAΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ FOLLOW.

dromeas είπε...

Καλησπερίζω με πολύ αγάπη!!!
Ο θεός να μας κάνει καλύτερους,και
πιό καλύτερους..στη πορεία της
σύντομης και πρόσκαιρης ζωής μας
όμως θέλει πολύ δουλειά, και
προσπάθεια από μας.
Ο παππούς σου σίγουρα θα σε έχει
συγχωρέσει,όμως μέσα από τα λάθη
μας μαθαίνουμε,και αυτό είναι
πολύ συμαντικό για όλους μας...
Ας προλάβουμε λοιπόν το χρονο,
πριν μας προλάβει αυτός...
πολλά φιλιά!!!

WIND είπε...

MONKEYCOP,

Είναι πολλές οι ερωτήσεις που ψάχνουν να βρούνε απαντήσεις τελευταία.
Οι περισσότερες μένουν αναπάντητες...

Είναι πολύ δύσκολο να βρεις την δύναμη και το θάρρος να συγχωρήσεις αυτούς που σε πλήγωσαν.
Μακάρι όλοι μας να έχουμε δίπλα μας τέτοιους σπάνιους ανθρώπους.

Και εγώ είμαι σίγουρη τώρα πια...

Καλό μήνα και καλή εβδομάδα σου εύχομαι.

WIND είπε...

Ανώνυμε,

Καλό βράδυ αν και νομίζω ότι είσαι εκτός θέματος.

WIND είπε...

dromea,

Μια σκέψη κάνω. Πόσοι από μας έχουμε καθίσει να σκεφτούμε τι καλό κάναμε σήμερα ή τι καλό θα μπορούσαμε να κάνουμε...

Ας ξεκινήσουμε από σήμερα λοιπόν...να προλάβουμε τον χρόνο...

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ

Καλό βράδυ

ΔΙ΄ΕΥΧΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ είπε...

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΜΑΣ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ.
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΠΟΤΕ.

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ

WIND είπε...

ΔΙ'ΕΥΧΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ,

Σας ευχαριστώ
Καλό μεσημέρι

Άνεμος είπε...

Ξέρει ότι τον αγαπάς, είμαι σίγουρος...

Και γω δεν πρόλαβα να αποχαιρετήσω τον παππού μου... Και το ήθελα...

Απο εκεί που είναι πιστεύω διαβάζει τη καρδούλα σου καλύτερα και απο σένα... μην ανησυχείς... ξέρει...

Καλησπέρα !

WIND είπε...

Άνεμος,

Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια μ΄έκανες να νιώσω καλύτερα ειλικρινά...

Αααχ αυτή η καρδιά πόσο δύναμη και θέληση πρέπει να έχει για να μπορεί ν' αντέχει...

Καλό βράδυ
Καλώς ήρθες