Για την "Alice"

Ήταν ένα κοριτσάκι  που της  έμαθαν να ζει και ν’ αγαπάει, ήταν ένα κοριτσάκι  που της έμαθαν να κάνει όνειρα, ήταν ένα κοριτσάκι  που της έμαθαν να αισθάνεται, ήταν ένα κοριτσάκι αθώο.!

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η Alice για τη χώρα των θαυμάτων Και Των Ονείρων.!

Τα χρόνια πέρασαν…

Ήταν.! 

Τώρα πια είναι γυναίκα.!

Μια γυναίκα που δείχνει πολύ μεγαλύτερη για την ηλικία της. Θα έλεγα πως φαίνεται να έχει  τα διπλά της χρόνια, ίσως και παραπάνω...

 Όταν  μιλάμε νομίζω πως το πνεύμα της κυριεύεται και πάλι από τη γνώριμη ζεστή παιδικότητα, έτσι όπως τη θυμόμουν παλιά, μα οι σκέψεις της φαίνονται να έχουν χάσει πια κάθε συνοχή και τα μάτια της… τα μάτια της είναι σα να πετούν μακριά, εκεί που η σιωπή ντύνεται απειλή, επιθετική, σκληρή, έτοιμη να σου πει πως δεν αντέχει άλλο, πως θέλει να κουρνιάσει, να κλάψει, να ουρλιάξει, πως θέλει να λυτρωθεί.

Μια γυναίκα που γυρνά ξημέρωμα στους δρόμους, δακρύζει την αυγή,  χαμογελά τη δύση, λυπάται για το χθες και χαίρεται που ξημέρωσε και πάλι μια καινούρια μέρα.

Και μου ‘λεγες… κι όμως πεθαίνουμε κάθε στιγμή.!

Και μου ‘λεγες… κάθε ανάσα μας φέρνει όλο και πιο κοντά στο θάνατο.!

Και μου ‘λεγες… αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει.!

Δολοφονημένη Ψυχή.!

Υπάρχεις;

Παντελής Θαλασσινός - Του Παραδείσου Λεμονιά 

Του παραδείσου λεμονιά
ένα κλαδάκι λησμονιά
φύλαξε και για μένα, φύλαξε και για μένα

Που 'χω δυο χρόνια στο λαιμό
δεμένα αναστεναγμό
και χείλη κλειδωμένα, και χείλη κλειδωμένα

Γέμισε μύρα κι ευωδιές το κορμάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που σταματούν τον πόνο

Στείλε μου το λευκό σου ανθό με τ' αρώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν μπω στον τρίτο χρόνο

Του παραδείσου λεμονιά
κρύψε τα ρούχα του φονιά
στης πίκρας το ντουλάπι,
στης πίκρας το ντουλάπι

Τα ματωμένα τα νερά
να βγάλω πάλι τα φτερά
που μου ‘σπασ' η αγάπη,
που μου ‘σπασ' η αγάπη

Γέμισε μύρα κι ευωδιές το κορμάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που σταματούν τον πόνο

Στείλε μου το λευκό σου ανθό με τ' αρώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν μπω στον τρίτο χρόνο.!

Η Ματαιότητα

 

Μπάνιο, μοντέλο «foglia argento» του οίκου Lineatre. Τα γυαλιστερά «κουμπάκια» που βλέπετε  είναι διαμάντια, ναι το διαβάσατε σωστά αυτό, διαμάντια και η μπανιέρα είναι επενδεδυμένη με χρυσό, από 87.500 € +ΦΠΑ

Σουδάν.!

Leonardo Da Vinci

“The unicorn…because of its intemperance, not knowing how to control itself

before the delight it feels towards maidens, forgets its ferocity and wildness, and casting aside

all fear it will go up to the seated maiden and sleep in her lap, and thus the hunter takes it.”

Χάρις Αλεξίου - Μια πίστα από φώσφορο

Αν ήτανε το έδαφός σου πρόσφορο

θα σου φτιαχνα μια πίστα από φώσφορο

με δώδεκα διαδρόμους, δώδεκα τρόμους

με βίσματα κι εντάσεις φορητές

με πείσματα κι αεροπειρατές...

Αν ήτανε η αγκαλιά σου όαση
θα σου φερνα δισκάκια για ακρόαση
στο λίκνισμα της άμμου στάλα η καρδιά μου
κι η διψασμένη μου ψυχή στρατός

κι απάνω της ζωής ο αετός....

Όνειρα, όνειρα

φλόγες μακρινές μου

του φευγιού μου όνειρα

κι άγνωστες φωνές μου

Κοιμήσου εσύ κι εγώ θα ονειρεύομαι
σαν ήσυχος θεός θα εκπορεύομαι
απ' τ'άσπρο σου το χιόνι δίχως σεντόνι
στα νύχια του κακού τη νύχτα αυτή
κι ο θάνατος λυπάται να κρυφτεί....

Όνειρα, όνειρα

φλόγες μακρινές μου

του φευγιού μου όνειρα

κι άγνωστες φωνές μου..

Same old story.!

Ευκαιρία

Ξέρεις, είχα μερικές, στις έδωσα

δεν έχω άλλες, μου τελείωσαν

Σε όσα άστρα και να μου ορκιστείς

δεν ωφελεί

Άνεμος

και πια δεν φυλακίζομαι

Μόνο που εύχομαι…

Angie Stone - Wish I didn't miss you (Remix)

Same old story is back again
She's not a lover, she's just a friend
I'm sick and tired for you to blame on me
Now you think it's funny
Now you wanna spend your money on girls
But you forgot when you were down
That I was around

Call my lover, hang up, call again
What in the world is happening
Listen in, but don't yell at me
Isn't it ironic all you wanna do is smoke chronic
Boy, you forgot when you were down
Who was around
 

I can't eat, I can't sleep anymore
Waiting for love to walk through the door
I wish I didn't miss you anymore

Memories don't live like people do
I'm sick for ever believing you
Wish you'd bring back the man I knew
Was good to me, oh Lord
Everytime you say you're coming
Boy, you disappoint me, honey
How well you forgot when you were down
And I was around

One of these days, it's gonna happen to you
Missing a love like I'm missing you, babe yeah yeah
One of these days, when your dreams come true
That's the one that's gonna do it to you

/ - Μοναχικότητα - /

Να είσαι απλός
και περιττός
αυτό 'ναι κάτι

Να μη 'σαι τίποτα
(ούτε απαραίτητος)
επίσης είναι

Να κλείνεις με νόημα
(βλακείας ένεκεν)
το 'να σου μάτι

Κάνε το κι έσω
ημιβέβαιος
και μείνε

Μείνε ημιόχις
ημιναινές
- κράτα ημιπόζα

Έσω ημίβλεπτος
ημιαν-φάς
και -τότε- τέλεια

η φήμη θάρτει σου
σαν μια Κυρία
ημιμιμόζα

λίγον τι κρύα
και λίγον μπλάβη
από τα γέλια...

Ημιολόκληρον

Ουλαλούμ Νικόλας Άσιμος (Ποίηση Γιάννη Σκαρίμπα) 

'Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά,
απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα,
κι έλεγα: Θα 'ρθει απόψε απ' τα νερά, κι από τα δάσα!

Θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι,
και θα μυρίζει φώτα [ήλιο] και βροχή το νιο φεγγάρι!

Και να, το κάθισμά σου συγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα,
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ, χρυσή, κουβέντα.

Πως να... θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"
που μ' έλεγε τρελόν, πως είχες γίνει καπνός
και - τάχας - σύγνεφα θαμπά, προς τη σελήνη...

Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ...
Κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωϊμένα! -
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα), χρυσή, κ' εσύ με μένα!

Τόσο πολύ μ' αγάπησες, κυρά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
πάταγα γω - στραβός - μες στα νερά; κ' εσύ κοντά μου!

Μαριονέτες…

…με άλλα λόγια, έχουμε μια χημική αποβλάκωση της κοινωνίας. Όλοι είμαστε μέτριοι, πράγμα που μας κάνει εξαρτημένους... Γιατί δεν μπορούμε να αριστεύσουμε. 

Έχουμε άτομα χαμηλής νοημοσύνης απόλυτα εξαρτημένα… Μετά έχουμε ανθρώπους που πιστεύουν ό,τι τους λένε, γιατί δεν μπορούν να σκεφτούν ξεκάθαρα. Και ελάχιστους με υψηλή νοημοσύνη και καλή νοητική επεξεργασία, που καταλαβαίνουν τι παίζει.

Αυτό Θέλουν.!

Στη Βρετανία υπάρχουν πάνω από 4.000.000 κάμερες ασφαλείας. Φαίνονται και μερικές φορές ακούγονται… Μήπως δεν συμβαίνει το ίδιο και στην Ελλάδα;

Μπορείτε να δεχτείτε το επιχείρημα ότι όλα αυτά γίνονται για το καλό μας. Για μια καλύτερη και πιο ασφαλή κοινωνία. Μπορείτε να δεχτείτε αυτό το επιχείρημα αν θέλετε. 

Εγώ δεν το δέχομαι.! 

Πιστεύω ότι η παρακολούθηση, χρησιμοποιείται εναντίον των ανθρώπων, όχι υπέρ τους.

Κάμερες τοποθετούνται μέσα σε σπίτια, για να καταγράψουν αντικοινωνική συμπεριφορά . Οι κάμερες χρησιμοποιούνται για την περισυλλογή στοιχείων για ορισμένους νέους που δυσκολεύουν τη ζωή των περίοικων.

Ηλεκτρονική κάρτα στο καντράν… Μια μικρή κεραία στο πορτ μπαγκάζ… Δεν είναι GPS ή κινητή τηλεφωνία αλλά ένα σύστημα παρακολούθησης για να εντοπίζουν τους οδηγούς και να καταγράφουν τι απόσταση διένυσε ένα αμάξι και που πήγε.

Κοιμήσου πάλι.!

Όλα είναι υπό έλεγχο.!

Βλέπε και σκάσε.!

Δώσε στον εαυτό σου συγχαρητήρια που ζεις ελεύθερος στη χώρα σου. Είσαι ελεύθερος…. να κάνεις ό,τι σου λένε.!

Οι κάμερες παρακολούθησης είναι παντού. Ακόμη και στα σχολεία. Όχι μόνο σε κοινόχρηστους χώρους, στους διαδρόμους κ.λπ, αλλά μέσα στις τάξεις.

…Και ακόμα δεν άρχισα…

Θέλουν να φτιάξουν μια τεράστια βάση στοιχείων με τα φυσικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων. Ένα σύστημα για να συλλέγουν αποτυπώματα δακτύλων και παλάμης, ακόμα και ψηφιακές φωτογραφίες με πρόσωπα, που τελικά θα επεκταθεί στην καταγραφή της ίριδας, του σχήματος προσώπου, τυχών ουλών, ακόμα και τον τρόπο που περπατάμε και μιλάμε. 

Βιομετρική.!

Τώρα και στην Ελλάδα.!

Αυτή είναι η ζωή μας και λήγει με κάθε λεπτό που περνά.

Μια ολόκληρη γενιά να δουλεύει σε βενζινάδικα, να σερβίρει σε εστιατόρια. Να είναι σκλάβοι των κουστουμάτων. Διαφημίσεις για αμάξια και ρούχα. 

Κάνουμε δουλειές που μισούμε για να αγοράζουμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε. Είμαστε τα απόπαιδα της ιστορίας χωρίς σκοπό και τόπο. Δεν έχουμε κανένα μεγάλο πόλεμο, καμία μεγάλη ύφεση. Μεγάλος πόλεμος είναι ο πνευματικός. Μεγάλη ύφεση, είναι η ζωή μας. 

Η τηλεόραση έλεγε πως μια μέρα θα γίνουμε εκατομμυριούχοι, θεοί του σινεμά ή ροκ σταρ. Δε θα γίνουμε όμως. Η αλήθεια είναι πως κάτι δεν πάει καλά με αυτή τη χώρα. Σκληρότητα, αδικία, αδιαλλαξία, ύφεση… 

Εκεί που κάποτε είχες την ελευθερία να φέρεις αντίρρηση, να πεις ό,τι θέλεις, τώρα έχεις αισθητήρες και συστήματα παρακολούθησης για τη συμμόρφωσή σου…

Κάμερες.!  

Χρειαζόμαστε κάμερες.!

Πώς έγινε αυτό; 

Ποιος φταίει; 

Κάποιοι που ευθύνονται πιο πολύ από άλλους, θα λογοδοτήσουν. Αλλά για να πούμε την αλήθεια αν ψάχνεις για τον ένοχο. Δεν έχεις παρά να κοιτάξεις σ’ έναν καθρέφτη. 

Ξέρω γιατί το έκανες. Ξέρω πως φοβόσουν. Ποιος δε θα φοβόταν το πόλεμο, τη τρομοκρατία, την αρρώστια. Χιλιάδες προβλήματα συνωμοτούν για να διαφθείρουν το σκεπτικό σου και να σου αφαιρέσουν την κοινή λογική. 

Ο φόβος σε νίκησε και στον πανικό σου στράφηκες στον «υψηλό». Σου υποσχέθηκε τάξη και ειρήνη. Το μόνο που απαιτούσε για αντάλλαγμα ήταν η σιωπηλή και υπάκουη συναίνεσή σου.

Η αλήθεια είναι μπροστά μας, αλλά μας απλώνουν ένα μπουφέ με ψέματα.  

Η απατηλότητα της ιδέας για τον εαυτό μας αλλά και τον κόσμο έχει παρουσιαστεί από τον Πλάτωνα, με τον «Μύθο της Σπηλιάς» που παρουσιάζεται στην «Πολιτεία» του.

"Ο Μύθος του Σπηλαίου" 

Μια ανάλογη ιδέα διατύπωνε και ο Όσκαρ Ουάιλντ όταν δήλωνε: «Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άλλοι άνθρωποι. Οι σκέψεις τους είναι απόψεις άλλων ανθρώπων, η ζωή τους είναι μίμηση άλλων ζωών».

Μαριονέτες…

…και εκεί, μέσα στο δάσος, το ζευγάρι προσπαθεί ακόμα και η παράσταση σιγά - σιγά φτάνει στο τέλος της. Οι απαιτητικοί θεατές θα ρίξουν λίγα κέρματα και θα φύγουν…. Άλλοι θα παραμείνουν για να δουν επιτέλους τη μαριονέτα να βρίσκει και πάλι τη «δύναμη» και να συνετίζεται στα «θέλω» του αυταρχικού μαριονετίστα, ξεχνώντας, ότι κι αυτοί σε κάποια μυστικά σκοινιά υπακούουν… Κάποια στιγμή όμως τα σχοινιά σπάνε… Οι κλωστές της μαριονέτας μπερδεύονται και τότε είναι που θα πρέπει να αποφασίσουμε για το αν θα ξαναγίνουμε μαριονέτες ή θα κινούμαστε χωρίς καθοδήγηση.

Μαριονέτες, οι κωμικοί του Σύμπαντος.!  

Αν δεν εξαφανίσουμε τις ψευδαισθήσεις και να βγούμε να ζήσουμε, θα παραμείνουμε Άχρονες  Μαριονέτες του Μηδέν.!

Όποιος νομίζει ότι μπορεί να τη βολέψει μόνος του κάνει μεγάλο λάθος. Αυτά τα ασήμαντα συνήθως αγνοούμε.

Ρίξτε μια ματιά και στον Mr. Freeman…

Mr. Freeman Part 6 - Να φοβάστε την Ελευθερία 

Μπαταρία-Νικόλας Άσιμος 

Εκπορενεύεσαι κουρέλι στη μπορντελοκοινωνία

ξεπουλάς και την ψυχή σου για την υπεραφθονία

στην καρδια σου βάλαν φρένα το μυαλό σου παίρνει βύσμα

για χιλιάδες σαν εσένα θα αρκέσει μία πρίζα

Κι η πνευμονοκονίαση, κι η πνευμονοκονίαση

κι αυτή θα έχει πάψει

ρομποτανθρωπομήχανση και ξυπνοπνευματύπνωση

και χρυσωμένο χάπι.

Θα είσαι με μπαταρία

να εκτελείς εργασία

με σούπερ ενημέρωση, τροφή και διασκέδαση
θα πλέχεις σ' ευφορία

Για κοιτάξτε με σακάτη

ένα έχω μόνο μάτι

μου ρουφήξατε το αίμα

μα ανυπόκριτο έχω βλέμμα.

Αποφασισμένος πάντα

στην προσωπικιά μου μπάντα

την ψυχή μου δεν πουλάω

και το δρόμο μου τραβάω.

Την πνευμονοκονίαση, την πνευμονοκονίαση

εγώ τη συζητάω

ρομποτανθρωπομήχανση και ξυπνοπνευματύπνωση

δεν θέλω να τη φάω.

Ξερνάω τη μπαταρία

δεν εκτελώ εργασία

δε θέλω ενημέρωση, τροφή και διασκέδαση

γουστάρω ελευθερία.

Ξερνάω τη μπαταρία

δεν εκτελώ εργασία

δε θέλω ενημέρωση, κορσέ και διασκέδαση

γουστάρω ελευθερία

Συνήθισα και πια δε σε θυμάμαι;

Μες στη δική σου τη ζωή
έζησα τη ζωή μου
και δε θυμάμαι μια στιγμή
αν ήσουνα μαζί μου.

Και δε θυμάμαι να σου πω
αν σ' έχω αγαπήσει
ή αν από συνήθεια
μαζί σου έχω ζήσει.

Και δε θυμάμαι να σου πω
ποια όνειρα θα σβήσω
απόψε νιώθω μέσα μου
ότι δε θα γυρίσω.

Μες στη δική σου τη ζωή
έγινα η σκιά σου
δεν είδα την αγάπη σου
αλλά την μοναξιά σου.

Και δε θυμάμαι να έχεις πει
αν μ' έχεις αγαπήσει
ή αν από συνήθεια
μαζί μου έχεις ζήσει.

Και δε θυμάμαι να σου πω
ποια όνειρα θα σβήσω
απόψε νιώθω μέσα μου
ότι δε θα γυρίσω.

 

Ελευθερία Αρβανιτάκη - Μες τη δική σου τη ζωή